Dixit

Posted: 18 Październik 2011 in Gry imprezowe, Gry karciane
Tags: , , ,

Dixit to gra skojarzeniowa. Grę stworzył Jean-Louis Roubira. Została wydana w wersji polskiej przez Hobbity. Można w nią grać od 3 do 6 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę z torem punktacji (część pudełka), karty do gry, znaczniki głosowania, pionki królików i instrukcję.

Plansza wbudowana jest wewnątrz pudełka i to niewątpliwie plus, bo nie zajmuje za dużo miejsca. Grafika na niej nie jest powalająca.

Karty do gry są wspaniałe – duże, z bardzo dobrymi grafikami. Pozwalają na wiele opcji ich interpretacji.

Znaczniki są dobre jakościowo i wygodne w użyciu.

Pionki królików nie są zbyt wygodne w użyciu – podczas przesuwania po planszy często się przewracają.

Instrukcja jest zwięzła i przejrzysta. Wszystko jest dobrze wytłumaczone. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać.

Cel gry

Gracze próbują odgadnąć skojarzenia związane z kartami i zbierają punkty. Wygrywa gracz, który na końcu rozgrywki będzie miał ich najwięcej.

Rozgrywka

Na początku każdy z graczy wybiera jednego królika i stawia na początku toru punktacji. Każdy otrzymuje również znaczniki głosowania w swoim kolorze – ich ilość zależy od liczby graczy. Następnie gracze dostają po sześć kart (gracze zawsze dobierają karty, aby mieć ich sześć).

Grę rozpoczyna osoba, która pierwsza wymyśli skojarzenie pasujące do swojej karty. Skojarzenie to może być zdaniem, słowem, zaśpiewaniem piosenki, zanuceniem melodii – ogólnie może być dowolne. Wykłada tę kartę zakrytą. Pozostali gracze dokładają swoje karty. Po tym, jak narrator zbierze karty od pozostałych graczy, tasuje je i rozkłada na stole.

W tym momencie rozpoczyna się poszukiwanie karty narratora poprzez wskazanie jej znacznikami (oczywiście w czasie głosowania są one zakryte). Następnie odkrywa się je i sprawdza rezultat.

W sytuacji, gdy wszyscy znaleźli kartę narratora lub nikt jej nie znalazł, narrator pozostaje bez punktów, a pozostałe osoby dostają po dwa. W innych przypadkach narrator otrzymuje trzy punkty – podobnie osoby, które znalazły poszukiwaną kartę. Każdy z graczy nie będący narratorem dostaje również punkt za każdy oddany głos na jego kartę. Po podliczeniu punktów gracze przesuwają króliki na torze punktacji.

Gra kończy się, gdy zostanie dobrana ostatnia karta z talii. Wygrywa ten, kto zdobył najwięcej punktów.

Jest również wariant dla 3 osób, w którym na początku gracze otrzymują po siedem kart. Narrator dokłada jedną kartę, a pozostałe osoby po dwie. Z pięciu odkrytych kart wybiera się jedną. Jeżeli jeden gracz znajdzie kartę narratora, to obaj otrzymują po cztery punkty.

Podsumowanie

Gra jest rewelacyjna. Można do niej wciągnąć każdego. Zasady są banalne i pozwalają na szybkie rozpoczęcie rozgrywki. W grze ogromną rolę odgrywa wyobraźnia narratora – karty umożliwiają „rozwinięcie skrzydeł”. Jest to świetna gra imprezowa, jak również familijna. Jedna rozgrywka trwa około 20-40 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– wspaniałe karty,
– pobudza wyobraźnię,
– płynność rozgrywki,
– dobrze się skaluje.

Minusy:
– niewygodne pionki królików,
– rozgrywka zależy od wyobraźni współgraczy,
– utrudnieniem w grze jest sytuacja, gdy część graczy zna się lepiej ze sobą.

Ogółem: 9,7
Grywalność: 10/10
Interakcja: 7/10
Decyzyjność: 8/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Składniki gry: 9/10
Trudność: 5/10

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s