Archive for the ‘Gry kooperacyjne’ Category

Pandemic to gra kooperacyjna o tematyce medycznej. Gracze mają za zadanie wynalezienie szczepionek na szerzące się na całym świecie choroby. Grę stworzył Matt Leacock. Została wydana w wersji polskiej przez Albi. Można w nią grać od 1 do 4 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę, instrukcję, pionki dla graczy, żetony (szczepionek, infekcji, pandemii), stacje badawcze, znaczniki chorób oraz karty (infekcji, ról, pomocy i do gry).

Plansza wykonana jest solidnie. Grafika przedstawia Świat. Jest miejsce na karty oraz na wszystkie znaczniki. Elementy wykonane są na dobrym poziomie. Karty są dobrej jakości i wpasowują się w klimat gry.

Instrukcja napisana jest przystępnie. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać. Nie budzi większych wątpliwości.

Cel gry

Wszyscy gracze wcielają się w zespół medyczny, który ma na celu pokonanie czterech wielkich chorób szerzących się na całym świecie (cholera, dur brzuszny, SARS i wąglik). Do wyboru jest jedna z pięciu ról – badacz, dyspozytor, ekspert operacyjny, medyk i naukowiec – każda ma swoje indywidualne cechy, które mogą zdecydowanie pomóc w pokonaniu przeciwności. Wszyscy gracze starają się jak najlepiej współpracować ze sobą, aby wynaleźć szczepionki na wszystkie choroby. Poziom rozgrywki zróżnicowany jest na trzy poziomy – w zależności od ilości kart epidemii będących w rozgrywce.

Rozgrywka

Gracze wykonując swoje akcje mogą: ruszać się z miasta do miasta, przekazywać karty pomiędzy sobą, budować stacje badawcze, zmniejszać zakażenie na danym terytorium lub wynajdować szczepionkę. Sam ruch może być wykonywany na jeden z czterech możliwych sposobów – do sąsiedniego miasta, do miasta przedstawionego na karcie do gry, do dowolnego miasta (przy zagraniu karty do gry symbolizującej miasto, w którym stoi pionek gracza), albo przesuwanie się pomiędzy miastami, gdzie znajdują się stacje badawcze. Gracze mogą również pominąć akcję.

W swojej turze gracz, po wykonaniu akcji, dobiera 2 karty, a następnie zaczyna się ostatnia faza ruchu. Polega ona na dobraniu kart infekcji (takiej ilości jaka jest przedstawiona na torze poziomu infekcji). Ciągłe rozprzestrzenianie się chorób zmusza graczy do nieustannego planowania, który region należy „leczyć” w pierwszej kolejności.

Poprzez zbieranie kart danych miast można wynaleźć szczepionkę w mieście danego koloru, gdzie stoi stacja badawcza – trzeba odrzucić 5 kart tego samego koloru (naukowiec może wynajdować szczepionkę „płacąc” tylko 4 karty).

Gracze muszą też walczyć z czasem. Wynika to z faktu, że przegrywają całą rozgrywkę, gdy skończą się karty do gry. Może się też zdarzyć, że dzięki niekorzystnemu układowi chorób na świecie będzie wybuchała pandemia – jeżeli wybuchnie ich osiem, to gracze przegrywają. Należy także uważać na znaczniki chorób – jeżeli zabraknie ich i nie będzie można już ich dołożyć również oznacza to przegraną.

W trakcie gry wszyscy zmuszeni są do ciągłego podejmowania decyzji. Każda z nich może mieć kluczowe znaczenie dla końcowego wyniku. Gra trzyma w napięciu do samego końca.

Podsumowanie

Grę można polecić każdemu. Jej zaletą jest to, że dobrze się skaluje. Zarówno grając samemu, jak i w 4 osoby będzie tyle samo zabawy. Klimat gry oddaje ciągłą walkę z chorobami i upływającym czasem. Jest to bardzo dobra pozycja na wciąganie nowych osób w świat planszówek. Jedna rozgrywka trwa około 45-60 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– płynność rozgrywki,
– przekonywanie innych do wspólnej strategii,
– walka w grupie z przeciwnościami losu,
– dobrze się skaluje (zarówno dobra dla 1, jak i dla 4 osób),
– wykonanie.

Minusy:
– układy ról mogą wpływać na trudność rozgrywki,
– mogłoby być więcej ról,
– brakuje polskiego miasta.

Ogółem: 8,8
Grywalność: 9/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 6/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Składniki gry: 8/10
Trudność: 4/10