Archive for the ‘Gry strategiczne’ Category

Puerto Rico to gra strategiczna z elementami ekonomii, w której gracze rozbudowują swoje wyspy. Grę stworzył Andreas Seyfarth. Została wydana w wersji polskiej przez Lacertę. Można w nią grać od 2 do 5 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: plansze (główną, graczy), instrukcję, budynki, dublony, statki, znaczniki (kolonistów, towarów), żetony plantacji oraz karty (postaci, gubernatora, targowiska).

Plansze wykonane są porządnie. Grafiki na nich zawarte nie są zachwycające, ale najważniejsze, że plansze są dobrze rozplanowane. Spokojnie mieszczą się na nich karty budynków i żetony plantacji. Wszystkie elementy są wykonane solidnie. Znaczniki są wygodne w użyciu.

Instrukcja jest przejrzysta. Wszystko jest dobrze wytłumaczone. Przy pierwszej rozgrywce będzie służyła jako dobra pomoc.

Cel gry

Gracze rozwijają swoją część wyspy. Wznoszą na niej plantacje i budynki. Produkują towary i wysyłają je statkami do portów Europy. Wykorzystując dostępne postacie starają się zdobyć jak najwięcej punktów zwycięstwa.

Rozgrywka

Ton rozgrywce nadają występujące w niej postacie. Są to: budowniczy, burmistrz, kapitan, kupiec, nadzorca, plantator i poszukiwacz. Na nich oparta jest cała mechanika. Gracz będący w danym momencie gubernatorem rozpoczyna kolejkę i wybiera jedną z tych postaci. Wtedy każdy kolejny gracz wykonuje ruch związany ze zdolnością danej postaci. Osoba wybierająca postać korzysta ze specjalnej zdolności tej postaci.

Faza plantatora polega na wznoszeniu nowych plantacji na swojej wyspie. Faza burmistrza powoduje napływ nowych kolonistów na wyspę. Faza budowniczego umożliwia rozbudowę terenu mieszkalnego. Faza nadzorcy powoduje zbiory upraw i przetwarzanie na towary. Faza kupca związana jest ze sprzedażą swoich towarów na targowisku. W fazie kapitana następuje załadunek towarów na statki i wysyłanie ich do Europy (w tej fazie zdobywa się punkty zwycięstwa). Dublony, będące walutą w grze, zdobywa się w fazie poszukiwacza.

W czasie rozgrywki można wznosić jedną z następujących plantacji: cukier, indygo, kawę, kukurydzę i tytoń. Na planacjach można też stawiać kamieniołomy.

Co do budynków, to mamy ich podział na małe (produkcyjne i inne) i duże. Każdy z nich ma swoją cenę oraz specjalne właściwości. Również każdy posiada daną liczbę punktów zwycięstwa, które wlicza się do sumowania na końcu gry. Najdroższe budynki dodają także punkty zwycięstwa poza tymi zaznaczonymi na nich. Port i nabrzeże działają w czasie gry. Natomiast duże budynki – ratusz, rezydencja, siedziba cechu, skład celny i twierdza – dodają punkty zwycięstwa na końcu gry. W grze występują też budynki produkcyjne. Zaliczamy do nich: małą cukrownię i cukrownię, małą farbiarnię i farbiarnię, palarnię kawy i suszarnię tytoniu. Każdy budynek (jak również plantację) aktywuje się poprzez postawienie na niej odpowiedniej ilości kolonistów.

Gracze w fazie kapitana ładują swoje towary na statki, a następnie są one wysyłane do Europy. W sytuacji, gdy na róży wiatrów (na planszy danego zawodnika) zostanie więcej rodzajów towarów niż może się tam znajdować, gracz musi wybrać, które towary przepadną.

W pudełku znajduje się rozszerzenie gry składające się z dodatkowych budynków. Dają one możliwość na rozwinięcie rozgrywki.

Gra kończy się, gdy nie będzie odpowiedniej ilości kolonistów, gdy jeden z graczy w mieście nie będzie miał wolnego ani jednego pola na nowy budynek lub gdy zostaną wyczerpane wszystkie żetony punktów zwycięstwa.

Grę wygrywa osoba posiadająca na końcu największą ilość punktów zwycięstwa – z żetonów, budynków oraz dodatkowych punktów z aktywnych budynków.

Podsumowanie

Gra jest rozbudowana i zmusza do ciągłego śledzenia sytuacji u wszystkich graczy. Skierowana jest raczej do osób, które miały styczność z grami planszowymi. Dobrze się skaluje. W 2 osoby można wiele kombinować. Przy większej ilości osób ma się mniej do powiedzenia, ale sama rozgrywka staje się przez to trudniejsza. Jest to bardzo dobra pozycja. Jedna rozgrywka trwa około 120-180 minut.

Plusy:
– możliwość wpływania na tempo rozgrywki,
– płynność rozgrywki,
– wiele możliwych strategii w dojściu do zwycięstwa,
– znikoma losowość,
– dobrze się skaluje,
– solidne wykonanie.

Minusy:
– nie dla początkujących,
– w miarę długi czas rozkładania elementów gry.

Ogółem: 9,8
Grywalność: 10/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 9/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Składniki gry: 8/10
Trudność: 8/10

Pandemic to gra kooperacyjna o tematyce medycznej. Gracze mają za zadanie wynalezienie szczepionek na szerzące się na całym świecie choroby. Grę stworzył Matt Leacock. Została wydana w wersji polskiej przez Albi. Można w nią grać od 1 do 4 graczy.

Zawartość pudełka

W pudełku znajdziemy: planszę, instrukcję, pionki dla graczy, żetony (szczepionek, infekcji, pandemii), stacje badawcze, znaczniki chorób oraz karty (infekcji, ról, pomocy i do gry).

Plansza wykonana jest solidnie. Grafika przedstawia Świat. Jest miejsce na karty oraz na wszystkie znaczniki. Elementy wykonane są na dobrym poziomie. Karty są dobrej jakości i wpasowują się w klimat gry.

Instrukcja napisana jest przystępnie. Po jej przeczytaniu spokojnie można zacząć grać. Nie budzi większych wątpliwości.

Cel gry

Wszyscy gracze wcielają się w zespół medyczny, który ma na celu pokonanie czterech wielkich chorób szerzących się na całym świecie (cholera, dur brzuszny, SARS i wąglik). Do wyboru jest jedna z pięciu ról – badacz, dyspozytor, ekspert operacyjny, medyk i naukowiec – każda ma swoje indywidualne cechy, które mogą zdecydowanie pomóc w pokonaniu przeciwności. Wszyscy gracze starają się jak najlepiej współpracować ze sobą, aby wynaleźć szczepionki na wszystkie choroby. Poziom rozgrywki zróżnicowany jest na trzy poziomy – w zależności od ilości kart epidemii będących w rozgrywce.

Rozgrywka

Gracze wykonując swoje akcje mogą: ruszać się z miasta do miasta, przekazywać karty pomiędzy sobą, budować stacje badawcze, zmniejszać zakażenie na danym terytorium lub wynajdować szczepionkę. Sam ruch może być wykonywany na jeden z czterech możliwych sposobów – do sąsiedniego miasta, do miasta przedstawionego na karcie do gry, do dowolnego miasta (przy zagraniu karty do gry symbolizującej miasto, w którym stoi pionek gracza), albo przesuwanie się pomiędzy miastami, gdzie znajdują się stacje badawcze. Gracze mogą również pominąć akcję.

W swojej turze gracz, po wykonaniu akcji, dobiera 2 karty, a następnie zaczyna się ostatnia faza ruchu. Polega ona na dobraniu kart infekcji (takiej ilości jaka jest przedstawiona na torze poziomu infekcji). Ciągłe rozprzestrzenianie się chorób zmusza graczy do nieustannego planowania, który region należy „leczyć” w pierwszej kolejności.

Poprzez zbieranie kart danych miast można wynaleźć szczepionkę w mieście danego koloru, gdzie stoi stacja badawcza – trzeba odrzucić 5 kart tego samego koloru (naukowiec może wynajdować szczepionkę „płacąc” tylko 4 karty).

Gracze muszą też walczyć z czasem. Wynika to z faktu, że przegrywają całą rozgrywkę, gdy skończą się karty do gry. Może się też zdarzyć, że dzięki niekorzystnemu układowi chorób na świecie będzie wybuchała pandemia – jeżeli wybuchnie ich osiem, to gracze przegrywają. Należy także uważać na znaczniki chorób – jeżeli zabraknie ich i nie będzie można już ich dołożyć również oznacza to przegraną.

W trakcie gry wszyscy zmuszeni są do ciągłego podejmowania decyzji. Każda z nich może mieć kluczowe znaczenie dla końcowego wyniku. Gra trzyma w napięciu do samego końca.

Podsumowanie

Grę można polecić każdemu. Jej zaletą jest to, że dobrze się skaluje. Zarówno grając samemu, jak i w 4 osoby będzie tyle samo zabawy. Klimat gry oddaje ciągłą walkę z chorobami i upływającym czasem. Jest to bardzo dobra pozycja na wciąganie nowych osób w świat planszówek. Jedna rozgrywka trwa około 45-60 minut.

Plusy:
– łatwa do wytłumaczenia,
– płynność rozgrywki,
– przekonywanie innych do wspólnej strategii,
– walka w grupie z przeciwnościami losu,
– dobrze się skaluje (zarówno dobra dla 1, jak i dla 4 osób),
– wykonanie.

Minusy:
– układy ról mogą wpływać na trudność rozgrywki,
– mogłoby być więcej ról,
– brakuje polskiego miasta.

Ogółem: 8,8
Grywalność: 9/10
Interakcja: 8/10
Decyzyjność: 6/10
Powiązanie z tematem: 10/10
Składniki gry: 8/10
Trudność: 4/10